Jak już się pewnie orientujesz wystawa psów polega na… wystawianiu psów. Brzmi banalnie,  ale czasem wystawienie czyli prezentacja psiaka wcale banalnym zadaniem nie jest. Jasne, że początkujący wystawcy nie widzą nic arcytrudnego w bieganiu w kółko po ringu, ale ci już troszeczkę bardziej obeznani ze specyfiką wystaw dostrzegą różnice między takim sobie bieganiem Nowicjusza a zdecydowanym krokiem Handlera. Teoretycznie ocenie na ringu podlega pies – jego budowa, szata, zgodność z wzorcem rasy – ale sztuką jest wyeksponować wszystkie mocne strony naszego pupila a może nawet ukryć jego niewielkie niedoskonałości. I tu wkracza Handler – osoba, która profesjonalnie wystawia psy, która przemienia psa z kopciuszka w gwiazdę reality show i zdobywa główną nagrodę :P

W praktyce wygląda to tak, że poszczególni wystawcy (tj. właściciele psów) dogadują się z Handlerem jakiś czas przed wystawą. Najczęściej jeden Handler ma kilka psów do wystawienia, a przypominam, że ocenianie sędziowskie odbywa się równolegle na kilku ringach, toteż ważne jest przy dogadywaniu się z Handlerem żeby nie musiał być w kilku miejscach na raz. No i oczywiście równie ważna jest stawka na jaką się godzimy… a z tym jest różnie szczególnie w związku ze wspomnianą już wcześniej fizyczną niemożliwością wystawiania kilku psów na raz.  W sezonie dobry Handler jest rozchwytywany zwłaszcza przez hodowle, którym zależy na tytułach- wszystko jednak jest kwestią subtelnej sztuki negocjacji. Jeśli chcemy skorzystać z pomocy Handlera to warto zapytać w hodowli, z której pochodzi nasz psiak czy nie mają kogoś zaprzyjaźnionego kogo można poprosić o wsparcie – często mają (albo sami się tym zajmują) i chętnie się dzielą bo sukcesy Twojego pupila to również reklama dla hodowli.

Ty też możesz zostać Handlerem… to tylko kwestia praktyki i odpowiedniego zaangażowania.

Przeanalizujmy na spokojnie…
Osobiście wprost nie znoszę:
1. Kiedy traktuje się psa jak przedmiot. Wielokrotnie zobaczycie na wystawie handlerów (oczywiście są to tylko niechlubne wyjątki), którzy po zejściu z ringu rzucają (tak tak rzucają) psem tak jakby to on był winien wszystkim nieszczęściom świata. Pies zaciągany jest do skiperka i resztę wystawy spędza nie rozumiejąc dlaczego wszyscy są na niego wściekli. Dodawać chyba nie muszę, że pies doskonale wyczuwa ludzkie zdenerwowanie i również odczuwa dyskomfort z tym związany. Tak więc nie zapominajcie, że dla Waszego Pupila to również wielkie przeżycie, że to on ma być gwiazdą tego dnia, i że jesteście na wystawie żeby dobrze się bawić!
2. Pokrzykiwania na dzieci. Dobra, rozumiem, że pracowałaś/łeś  nad tą superfryzurą i idealną szatą kilka godzin, a może nawet tygodni, ale wrzeszcząc na dziecko, które właśnie przylizuje irokeza Twojego pupila, niczego nie wskórasz. Zareaguj stanowczo, wyjaśnij, że to nienajlepszy moment na tego rodzaju pieszczoty, ale na miłość boską nie wydzieraj się tak jakby od tego zależały losy wszechświata- nie rób tego szczególnie jeśli chodzi o Twoje własne dziecko; one mają świetną pamięć i wypomną Ci tę sytuację jeszcze nie raz przy babciach i ciociach, które wybuchną oburzeniem i okrzykną Cię mianem potwora. A tak na poważnie, fakt, że psiak jest tego szczególnego dnia Waszą gwiazdą nie powinien przesłaniać faktu, że Wasze Latorośle jest tą najważniejszą gwiazdą każdego dnia- nie zepsujcie mu zabawy!
Reasumując:
Nabierzcie dystansu, to ma być miło spędzony dzień, rozrywka, a może raczej przygoda dla Zwierzaka i dla Was. Wystawa to relaks, trochę zdrowej rywalizacji i mnóstwo ciekawych ludzi do poznania.  To może być również dzień zwycięstwa- ale wiadomo, żeby ktoś mógł wygrać, ktoś musi niewygrać :D Wyciągajcie wnioski, uczcie się i obserwujcie, a ten dzień-nawet bez medalu- nie będzie dniem straconym :)

1. Koszt zgłoszenia – przykre ale prawdziwe; musisz zdawać sobie sprawę, że ten może być bardzo różny (w domyśle – wysoki) w zależności od typu wystawy – większy w przypadku wystaw międzynarodowych i relatywnie mniejszy jeśli chodzi o krajówki.
2. Typ wystawy – międzynarodowa czy krajowa (lub inaczej: duża czy mała, dwudniowa czy jednodniowa ); jeżeli chcesz zdobyć uprawnienia hodowlane dla swojego pupila to musisz wiedzieć, że obowiązuje was jedna międzynarodowa i dwie krajowe wystawy. Jeśli jednak nie zależy Ci na uprawnieniach to w zasadzie liczy się dla Ciebie, że:
   - wystawa krajowa to z reguły mniejsza konkurencja (mam tu na myśli ilość zgłoszeń);
   - wystawa międzynarodowa to z reguły większa konkurencja (mam tu na myśli jakość zgłoszeń), w wystawę międzynarodową inwestują Ci którzy odnieśli już sukcesy na krajówkach i brakuje im międzynarodowych tytułów do kolekcji :D może za jakiś czas to właśnie Ty będziesz takim inwestorem, na początek jednak warto zdobyć pierwsze doświadczenia na krajówkach – praktyka czyni mistrza;
3. Daleko czy blisko – tutaj oczywiście chodzi o możliwości; jasne, że jeśli nic nie trzyma Cię w domu możesz wybierać najdalsze zakątki świata, ale nie zawsze jest to dobre rozwiązanie. Trzeba brać pod uwagę, że daleka podróż może być męcząca dla naszego czworonoga (i/lub członków jego ludzkiego stada), a przecież ma się on zaprezentować z jak najlepszej strony. I jeszcze jedno – na wystawie trzeba się pojawić dość wcześnie rano po to by odebrać katalog i nie spóźnić się na ring, sędziowanie rozpoczyna się zazwyczaj mniej więcej koło dziesiątej. Można oczywiście założyć, że przy okazji wystawy pozwiedzamy kilka fantastycznych miejsc, ale wtedy oprócz transportu trzeba także zainwestować w nocleg (taki, w którym również nasz pupil dobrze wypocznie), wyżywienie itd.
4. Pora roku i kalendarz przygotowań – większość wystaw odbywa się wiosną, latem i jesienią. Zdarzają się jednak takie, na które trzeba się przebijać przez zawieje i zamiecie śnieżne – i tu czas na kolejną analizę. Niektóre rasy (to może dotyczyć także twojego psiaka) wymagają specjalnego przygotowania – trymowania, strzyżenia itp. odpowiednio wcześniej -                              a utrzymanie ich szaty może być w warunkach zimowych znacznie utrudnione. To raz. Dwa, niektóre psy nie lubią się wystawiać w hali, tj. preferują ringi na trawce (chociaż to w dużej mierze kwestia przyzwyczajenia). Trzy, latem może się przydać krem z filtrem i płaszcz przeciwdeszczowy; zimą termos gorącej kawy i czapka uszatka. Tak czy inaczej ubawicie się przednio.
5. Sędzia – to sprawa dla bardziej zaawansowanych graczy :D niby obowiązuje jakiś wzorzec każdej rasy względem którego sędzia ocenia psa. Teoretycznie. W praktyce jednak okazuje się, że ocena ta jest bardzo subiektywna bo choć wzorzec określa normy to jednak pozostawia wiele swobody co do np. umaszczenia, korpulentności itp. Nie należy więc zbytnio się przejmować jeżeli w konkurencji wygra (w naszej ocenie) o wiele brzydszy od naszego pies. Jeśli oba spełniają wymogi wzorca to gusta sędziego decydują o zwycięzcy. Tak już jest i koniec. Jednak bywając na wystawach i analizując, który sędzia jaki typ preferuje możemy łatwo omijać tych nam nie sprzyjających :D Dla mniej zorientowanych pozostaje zapamiętać, że dla jednego sędziego nasz pupil jest najpiękniejszy, dla innego nie, ale w przypadku porażki (czy może raczej drobnego potknięcia w niczym nam nie ujmującego) nie można się poddawać. Wystarczy unikać w przyszłości tego konkretnego sędziego.

No i na koniec wspomnę tylko cichutko, że czasem warto przy planowaniu wystaw wziąć pod uwagę także tak nieistotne wydawałoby się  przyziemne sprawy jak: praca w weekendy, szkolne przedstawienia dzieci, imieniny, urodziny, wesela oraz inne uroczystości, na których wasza nieobecność byłaby po prostu niewybaczalna.

1. Rasa – zanim zdecydujesz się na szczeniaczka powinieneś wiedzieć czego się można po nim spodziewać – czy będzie to pies demolka czy może pluszowa ozdoba kanapy. Nie podejmuj decyzji kierując się tylko i wyłącznie wyglądem rasy czy modą.
2. Hodowla – wybierz szczeniaka z domowej hodowli. Z takiej w której od samego początku dbano o niego i socjalizowano go. Taką hodowlę poznasz zapewne po tym jak zostaniesz potraktowany – jeśli gburowaty pan nie wpuści cie nawet do domu to znaczy to, że coś tu nie gra. Hodowca powinien zaprosić Cię do środka, przedstawić Ci stadko maluchów i spokojnie odpowiedzieć na Twoje pytania, nawet te najgłupsze. Jasne, że maluchy mogą być lekko przestraszone, ale jeśli faktycznie mieszkają w domu z ludźmi to po chwili powinny przyzwyczaić się także do Twojej obecności. Szczenię z takiej hodowli zazwyczaj dostaje także wyprawkę – jedzonko na kilka dni, zabawki lub gryzaki itp., książeczkę zdrowia (szczenię w momencie odbioru powinno być już odrobaczone i zaszczepione) oraz oczywiście metryczkę świadczącą o pochodzeniu psiaka.
3. Psychika – szczenię, które wybierzesz nie powinno być ani lękliwe ani przesadnie dominujące. Jedno i drugie może się stać problemem jeśli trafi w ręce niedoświadczonego człowieka.
4. Opinia hodowcy – jeśli zdradzisz mu, że zależy Ci na wystawach na pewno pomoże Ci wybrać najlepsze eksterierowo szczenię. Hodowcy zależy przecież na tym by reprezentowało go na wystawie możliwie najładniejsze psiątko. Pamiętaj jednak, że nikt nie da Ci gwarancji na sukces :D Zawsze może się okazać, że np. po zmianie zębów pies ma krzywy zgryz co wyklucza go z konkurencji. Bywa różnie.
5. Pora roku – zastanów się czy masz warunki żeby uczyć szczenię czystości itp. W domkach jednorodzinnych w zasadzie nie ma problemu, ale dla mieszkańców bloku zbieganie zimą z czwartego piętra może stać się uciążliwe, szczególnie, że w początkowej fazie nauki czystości zbiegać będzie trzeba dość często, a kozaki są mniej wygodne niż adidasy.

Każdy wystawca umieszcza dumnie numerek psa na swojej piersi (lub w innym widocznym miejscu-szczególnie w przypadku piersi kobiecych, z których odczytanie numerów jest prawie że niemożliwe :D). Następnie (dodam dla jasności, że podczas tej zabawy pies cały czas jest na smyczy lub ringówce) wkraczamy na ring i ustawiamy się według numerów, jeden obok drugiego,  prezentujemy postawę wystawową. Wszystko zgodnie z rozkazami sędziego :), polecenia będą wydawane na bieżąco także nie ma obaw, że wystawca o czymś zapomni. Pełen luz. Przed nami marsz i bieg dokoła ringu jeden za drugim; być może także indywidualnie (nie oznacza to oczywiście, że biega tylko wystawca :)- biega pies i wystawca); znowu postawa i indywidualny spacer po prostej, tam i z powrotem jak na najlepszym pokazie mody. Następnie każdy po kolei ląduje na stoliczku sędziego i pozwala sobie zajrzeć w zęby (i tu również gwoli ścisłości zaznaczam, że wystawca nie musi prezentować swojego uzębienia a jedynie psie – choć szeroki uśmiech jest zawsze mile widziany). W przypadku psów-psów (czyli samców) ważne jest także aby psiak dał sobie obmacać jądra. Potem już tylko stajemy według kolejności jaką za najlepszą uzna sędzia i czekamy na dokumenty (lub medale :D). Co do postawy wystawowej wspomnianej powyżej, to ustawiamy Asa przed sobą, odciągamy mu delikatnie tylne łapy, pilnujemy głowy i ogona tak żeby z perspektywy sędziego pies wyglądał jak na obrazku  wzorca.

Podsumowując, pies żeby się wystawić musi potrafić iść lub biec koło nogi właściciela po prostej i po okręgu, wytrzymać chwilę w postawie oraz musi dać sobie zajrzeć w zęby i obmacać jądra (w przypadku samców).

Prościzna :D

Zacznijmy więc od samego początku. Aby zostać członkiem związku (co jest konieczne aby zgłosić się na wystawę) trzeba wykonać kilka kroków. Pierwszy krok to zakup szczenięcia-Twojego najlepszego przyjaciela na kolejnych 15 lat. Szczenię to musi być szczenięciem RODOWODOWYM, czyli wyjeżdżając z hodowli (również zarejestrowanej w ZKwP) masz swojego upragnionego szczeniaczka i jego METRYCZKĘ- pomijam oczywiście książeczkę zdrowia i wyprawkę bo to zupełnie inny temat. W tym momencie tak naprawdę to metryczka świadczy o tym, że Twój pupil jest rodowodowy, a co za tym idzie jego rodzice spełnili wszelkie wymagane warunki i zostali dopuszczeni do rozrodu jako pies reproduktor i sunia hodowlana.

Paradoksalnie kupując szczenię z rodowodem nie otrzymujemy rodowodu. Aby go otrzymać musimy wykonać kolejny krok i odwiedzić najbliższy nam Oddział ZKwP. Warto sprawdzić na stronie związkowej, który to oddział( choć oczywiście możemy się zgłosić do dowolnego oddziału- często o jego wyborze decyduje nie miejsce zamieszkania ale np. to, że często bywamy w danej okolicy), ważne także aby sprawdzić godziny i dni jego otwarcia. Ponieważ ludzie działający w takim oddziale pracują tam zupełnie za darmo to często zdarza się,  że w mniejszych miastach oddział pracuje w jednym tylko dniu tygodnia i tylko po południu.
Wybierając się do oddziału warto także przygotować się na lekki wstrząs finansowy. Dlaczego? Dlatego, że to biznes i to właśnie z Twoich potencjalnych, związkowych (=obowiązkowych)składek związek się utrzymuje. Tak więc przychodząc do oddziału musisz wiedzieć, że zapłacisz za rejestrację związkową oraz pierwszą roczną składkę członkowską a także za wyrobienie rodowodu właśnie. I tu warto wspomnieć, że metryczka ważna jest bezterminowo, nie jesteś więc zobowiązany do rejestrowania jej od razu. Jeśli jeszcze nie zaplanowałeś kariery wystawowej albo planujesz ją np. dopiero na przyszły rok to warto przemyśleć termin wizyty w oddziale ( musisz jednak zdawać sobie sprawę, że formalności mogą zabrać nawet kilka miesięcy). Pocieszający jest fakt, iż opłacając składkę członkowską otrzymujesz bezpłatną prenumeratę czasopisma „Pies” -są więc jakieś plusy.

Zakładam, że zdecydowałeś się już na rejestrację- pożegnaj się z metryczką. Zostanie Ci ona odebrana i już nigdy więcej jej nie zobaczysz :D za jakiś czas otrzymasz rodowód. Ten „jakiś” czas zależy przede wszystkim od tego do jakiego oddziału się udasz. Widzisz, wygląda to tak, że Twoja metryczka wysyłana jest do Warszawy gdzie prowadzone są Główne Księgi Rodowodowe i dopiero stamtąd przesyła się do Twojego oddziału właściwy rodowód. Sam więc rozumiesz, że po drodze może się wiele wydarzyć  i im bliżej do Warszawy tym krótszy czas oczekiwania. I to chyba wszystko co musisz wiedzieć na początek, szczegóły na pewno zostaną Ci wyjaśnione w oddziale. Do zobaczenia!

Kto jest Kim c.d.n.  – czyli tytuły, certyfikaty, oceny…